Gabi's blog

Ieieieieieieiehhhhhhhh

Een keer raden waar ik ben op 14 augustus!

Kerstvakantie 2009

Langzaam tikken op de laatste dag van deze kerstvakantie  de laatste uren weg.
Deze kerstvakantie begon in de middag van 17 december 2009. In de loop van de middag arriveerden we in Zwolle voor een overnachting in Librije's Hotel en een diner in het restaurant van de familie Boer.
Voor ons huwelijk hadden we een dinercheque gekregen. De keuze voor de besteding hiervan was snel gemaakt. We wilden altijd al een keer dineren in het de Librije. Het was een unieke en bijzondere ervaring. De verschillende voorgeschotelde gangen waren ware kunstwerkjes. De medewerkers waren onopvallend steeds op het juiste moment aanwezig.

Een goed begin van de vakantie, na een drukke periode op het werk.
Naast veel uitslapen en rustig bijkomen hebben we de overige dagen niet ondernomen. Wel kwamen neefje T. en nichtke L.  gezellig een nachtje  logeren. Met zijn vieren bezochten  we Kasteel ' De Haar'.

Het was een fijne Kerstvakantie. Gewoon lekker ' hij en ik'. Helaas is de gehoopte ' rode' Kerst uitgebleven.

Fijne feestdagen

Komt een vrouw bij de dokter

Toen ik zelf middenin mijn borstkanker-behandeltraject zat las ik 'Komt een vrouw bij de dokter'. Ik vond het een mooi boek. In sommige gevallen zelfs heel herkenbaar, al lijkt 'mijn' Frank natuurlijk in de verste verte niet op Stijn. En toch kan ik me wel voorstellen dat hij vlucht voor de werkelijkheid. Dat hij dat op een heel foute manier doet, moge duidelijk zijn. Maar je iets voor kunnen is natuurlijk nog altijd iets anders dan dat ook respecteren.
Maar goed, over de inhoud van het boek is genoeg geschreven. Die discussie hoef ik hier niet opnieuw te starten.

Na het boek had ik hoge verwachtingen van de film. Helaas ben ik erg teleurgesteld over het resultaat. Niet alleen mist de film de echte diepgang, waardoor je als kijker nooit echt meegenomen wordt in het verhaal. Ook vond ik het acteerwerk soms uitermate teleurstellend. Natuurlijk zijn er momenten waarop een groot deel van het bioscooppubliek zit te snikken, maar ik denk dat je als regisseur toch ook wel heel erg je best moet doen om een scene waarin een stervende moeder afscheid neemt van haar dochtertje zo neer te zetten dat niemand gaat huilen.
In de meeste opzichten is de film het net niet: net niet genoeg diepgang, net niet geloofwaardig genoeg, net niet de juiste muziek.
Het mooiste aan de film vond ik de beelden. Prachtig gefilmd, mooie tempowisselingen, soms schitterende locaties. Maar alleen voor de plaatjes ga ik niet naar de bioscoop. Dan ga ik wel op de bank zitten met een boek en verzin ik er mijn eigen beelden bij.

Rox@NOTP

Als pop-artiest in de nadagen van je carrière als superster is deelname aan 'Night of the Proms' een logische stap en vaak ook een hele eer. Mijn jeugdidolen besloten in 2002 in te gaan op een verzoek tot deelname. Een jaar eerder hadden Per en Marie ze hun laatste Roxette tournee afgesloten. Van die tour bezocht ik een concert in hun thuisland Zweden. Nederland werd helaas niet aangedaan. Dat dat misschien wel de laatste keer zou zijn dat ik ze live zou zien optreden, kon ik toen niet vermoeden. Van een deelname aan Night of the Proms kwam het in 2002 namelijk uiteindelijk niet: Marie was flauwgevalllen in de badkamer. In het ziekenhuis bleek zij een hersentumor te hebben. Na zware behandelingen zette ze vorig jaar haar eerste stappen terug op het podium. Haar eerste officiële optreden met collega Per mocht ik in mei meemaken.
En dit weekend heb ik zomaar twee keer mogen genieten van vijf van hun grootste hits. Zaterdag op de eerste rij, met een hele groep andere Roxette-fans. Samen met hen en Frank heb ik mijn longen uit mijn lijf 'gezongen'. Met een beetje pech komen deze, toch ietwat genante momenten ook nog op een Proms DVD terecht, want we zijn gefilmd. Ook het NOTP orkest moest erg lachen om ons enthousiasme.
Zondag zat ik op de tribune, en ook daar ging bij Roxette het dak eraf!

Na afloop van het concert op zaterdag stonden we met een aantal hysterische fans bij de artiesten-uitgang. Hierdoor leken Per en Marie er niet happig op om uitgebreid op de foto te gaan met iedereen en handtekeningen uit te delen. Jammer voor ons, maar wel begrijpelijk.
Toen Marie naar buiten kwam werd zij bijna bestormd. Ze zag er breekbaar uit, maar was ook zichtbaar blij toen Frank riep:' Great show, Marie!'. Verder heb ik alles maar vanaf een afstandje bekeken. Haar zoon stond naast me. Toen ik hem vroeg zijn moeder te bedanken voor een geweldig optreden, glimlachte hij van oor tot oor.

De magie was er, en ook backstage lijken Per, Marie en de band veel lol te hebben samen. Ik ben benieuwd of en wanneer de in de hotelkamer gemaakte opnames leiden tot een nieuw album. De 'Proms' smaken naar meer, maar mocht dit de laatste keer zijn dat ik Roxette live heb kunnen aanschouwen, dan is dat een mooie afsluiting geweest.

Voorpret

In aanloop naar de première van de 'Night of the proms' in Arnhem op 23 oktober jl. begon het hart van menig Roxette-fan harder te kloppen. Dus ook dat van mij.
Zou de de magie er nog zijn*? Zouden ze het samen nog kunnen? Zou het niet te zwaar zijn voor Marie?

Afgaande op bovenstaande en andere filmpjes hebben Per, Marie de fans en de overige bandleden erg veel lol. Ik kijk uit naar mijn ' Proms' weekend!

*) Dat de magie er nog is, is uiteraard ook al in mei duidelijk geworden.