Gabi's blog

100%

Al weer een hele poos werk ik 36 uur per week. Helaas was het mijn oude werkpatroon van vier keer negen uur te vermoeiend. Begin oktober ben ik daarom mijn uren gaan spreiden over vijf dagen. Afgelopen week vond hiervan de evaluatie plaats. Omdat het werken steeds beter gaat, wordt ik per 1 januari officieel weer 100% hersteld gemeld. Gelukkig is hiermee ook de WIA aanvraag van de baan.

Mijn werkpatroon pas ik wel aan, want 5 dagen werken, was toch behoorlijk vermoeiend, omdat daarnaast ook de huishoudelijke rompslomp moest gebeuren. Het vinden van een betrouwbare schoonmaakster is helaas nog niet zo eenvoudig gebleken. Vanaf januari ben ik een dag per twee weken vrij. Op die dag kan ik  dan én een beetje bijtanken én een beetje doen aan chaosbestrijding in huis.

Nieuw ritme

Een paar weken geleden lag er een brief van het UWV in de bus. Binnenkort ben ik bijna twee jaar ziek. En dat betekent dat het tijd is voor een WIA aanvraag. Momenteel werk ik nog drie uur op arbeidstherapeutische basis. Omdat ik nog niet volledig presteer, kan ik nog niet volledig hersteld gemeld worden.
In overleg met mijn werkgever en de bedrijfsarts, heeft mijn werkgever uitstel aangevraagd voor de WIA aanvraag. Tot april 2008 hoef ik daarvoor dus nog geen aanvraag in te dienen. Mijn werkgever betaalt tot die tijd mijn salaris door.
Daar ben ik blij mee, want op die WIA aanvraag en bijbehorende keuring zit ik niet te wachten.  Ik kom toch niet in aanmerking voor een uitkering. En ik weet ook niet of ik dat eigenlijk wel wil.
Met ingang van deze week werk ik niet langer vier keer negen uur, maar verdeel ik de 36 uur over vijf dagen. Hopelijk nemen hiermee de concentratieproblemen en de bijbehorende vermoeidheid af.
We werken vanaf deze week dus allebei weer vijf dagen. Dat betekent dat er weinig tijd is om het huishouden te doen. Eigenlijk heb ik er de energie niet echt meer voor na een week werken. Lange tijd durfde ik het niet toe te geven, maar zeker nu we verhuisd zijn en een groter huis hebben, is het gewoon te veel. Als alles goed gaat, komt er daarom binnenkort wekelijks een schoonmaakster.

Druk, druk, druk, belangrijk

En toen was er al weer een week voorbij.
Een week waarin veel is gebeurd, maar ik weinig heb geblogd.
Inmiddels is bekend dat we over een kleine twee weken de sleutel van ons nieuwe huis krijgen. Nu weet ik weer waarom ik zo'n hekel heb aan verhuizen! Tjonge, wat moet je dan plotseling veel regelen in korte tijd. Ik heb deze week weet ik hoeveel telefoontjes gepleegd om data af te spreken voor inmetingen, leveringen, montages en weet ik veel wat nog meer...
Daarnaast ben ik inmiddels ook weer fulltime aan de slag, maar nog niet 100% hersteld gemeld. Inmiddels draai ik (weer) aardig mee met de alledaagse hectiek op de afdeling en weet ik weer wat het is om tegen vanalles aan te lopen tijdens een project. Je kunt nog zo goed plannen, het loopt toch altijd anders. Ik hoop trouwens niet dat dat ook voor het project 'verhuizing' gaat gelden.   
Het opstaan om 5:30 uur en thuiskomen rond 20:00 uur op werkdagen begint ook weer meer ritme te worden. Maar misschien lijkt dat alleen maar zo, omdat ik weet dat dat binnenkort verleden tijd is.
Verhuizing: here we come!

Lezen

Na mijn eindexamen, heb ik maar een paar boeken uitgelezen. Ik kon het geduld er na al die jaren van verplicht lezen  niet meer voor opbrengen. In mijn hoofd was altijd met en heleboel andere dingen tegelijkertijd bezig. Ik maakte boodschappen-en andere 'to do'-lijstjes tijdens het lezen. Probeer dan je aandacht maar eens bij je boek te houden. Dat werkte niet.
Tijdens de chemobehandelingen kon ik weinig. Mijn concentratie was beperkt, maar vreemd genoeg kon ik mijn aandacht wel bij een boek houden. Het boekenlezen is gebleven. Nu ik weer bijna fulltime aan het werk ben, zijn mijn werkdagen weer lang, net als de treinreizen van en naar mijn werk. Een boek is dan een welkome afwisseling naast de Sp!ts, de Metro en de Pers.

Ik zal jullie niet vermoeien met uitgebreide boekbesprekingen van de boeken die ik de afgelopen periode heb gelezen, maar een boek wil ik toch wel noemen. Dat is het boek ' De luxe van tijd', geschreven door Jane en Mike Tomlinson.  Het boek gaat over een vrouw die,  nadat ze te horen heeft gekregen dat ze uitgezaaide borstkanker heeft, begint met hardlopen. Een bijzonder verhaal!

Arb(enz)o

Afgelopen week heb ik voor het eerst een hele dag gewerkt. Het viel me niet tegen. Vandaag zat ik bij de arbo-arts en ook hem viel het niet tegen. Nog 9 uur erbij en ik ben er! De voorlopige planning is dat ik iedere twee weken ga uitbreiden met 3 uur, zodat ik eind maart weer 100% hersteld gemeld kan worden. Daar ben ik best wel blij mee, ook al is het in een veel lager tempo gegaan dan ik oorspronkelijk in gedachte had. Maar ja, dat krijg je als je de lat voor jezelf nogal eens te hoog legt.

50%

Vandaag is het een jaar geleden dat ik me fulltime ziek meldde. Na de voorlopige diagnose, heb ik dat niet meteen gedaan. Ik ben blij dat ik toen in mijn werk wat afleiding kon vinden.
Met ingang van deze week heb ik me weer 6 uurtjes extra hersteld gemeld. Inmiddels werk ik dus weer 18 uur, en dat is precies 50%.

Laatste week

Na deze week is Herstel & Balans afgelopen. Na 12 weken zit het er op. Ik zal blij zijn als vrijdag de laatste bijeenkomst is geweest. De laatste weken ga ik er vooral uit plichtsbesef heen. De basis is er. Veel nieuws heb ik de afgelopen weken niet gehoord. Maar waar je aan begint, dat moet je afmaken. Ik ben wel van plan het sporten vol te gaan houden, want dat bevalt me. Het zal raar zijn om vrijdag afscheid te nemen van de groep mensen die ik in 12 weken tijd toch aardig goed heb leren kennen, met wie ik veel heb gedeeld.

Herstel & Balans heeft voor een bepaalde regelmaat gezorgd. Die regelmaat is prettig. Nu die wegvalt krijg ik mijn vrije maandag terug. Dat is ook prettig. Ik ben van plan de overige dagen te gaan werken, voorlopig 4 x 6 uur, en dan weer langzaam op te bouwen naar 4 x 9 uur. En daarmee komt een andere regelmaat.

Meer uren

Door het starten met'Herstel & Balans' en na het stoppen met de Arimidex begint mijn energie-niveau duidelijk toe te nemen. Met ingang van deze week heb ik me daarom 12 uur hersteld gemeld.

Druk dagje

De dag begon weer op tijd vandaag: 's ochtends eerst naar  Herstel & Balans en 's middags voor een nieuwe dosis Herceptin naar het ziekenhuis. Het is sowieso weer een ziekenhuis periode. Morgen is het tijd voor mijn eerste, echte jaarlijkse controle mammografie. Aanstaande maandag krijg ik hiervan de uitslag. Ik verwacht geen rare dingen, mede ook doordat ik in augustus al voor een tussentijdse controle ben geweest, maar de zenuwen beginnen toch wel een beetje te komen.

Blij

Vandaag had ik een gesprek over mijn reintegratie. Een van de onderwerpen die ik beslist wilde bespreken was de voorwaarde voor contractverlenging. Toen dit onderwerp ter sprake kwam vertelde mijn leidinggevende dat mijn contract per 1 februari zal worden omgezet in een contract voor onbepaalde tijd. Het is moeilijk te beschrijven hoe opgelucht ik was toen ik dit hoorde. Er viel een enorme last van mijn schouders.

Een beetje hersteld

De afgelopen tijd heb ik iedere week op arbeidstherapeutische basis een aantal uurtjes 'gewerkt'. Met ingang van deze week heb ik me 6 uur hersteld gemeld.

Eerste week Herstel & Balans

Afgelopen dinsdag was de eerste bijeenkomst van Herstel & Balans, vandaag de tweede. Ik heb er toch wel tegenop gezien om er aan te beginnen. Ik vond het moeilijk toe te geven dat ik dit misschien toch wel nodig had. Hoewel het pas de eerste week is, ben ik nu al blij dat ik hieraan ben begonnen. Ik heb het gevoel dat ik hiermee meer handvatten krijg om mijn leven weer op de rit te krijgen, om de vermoeidheid de baas te worden en om weer een betere conditie te krijgen. Zodat ik bijvoorbeeld weer kan rennen om de trein te halen zonder bekaf en met een bonzend hart de deuren voor mijn neus te zien dichtgaan. Om mijn concentratievermogen te verbeteren, om weer te kunnen 'multi-tasken'. Voor het eerst in mijn leven heb ik deze week een positief gevoel gehad bij sport en heb ik daarbij zelfs heel veel gelachen.

Herstel & Balans

Gisteren lag er een brief met meer informatie over de start van Herstel & Balans in de brievenbus. Aanstaande dinsdag is er een informatieve bijeenkomst met de andere deelnemers (hopelijk ben ik niet de jongste) en de begeleiders. Het programma voor de komende weken zal dan ook worden doorgenomen. Vast staat al wel dat het iedere dinsdag-en vrijdagochtend is en dat we 26 september beginnen. Op 22 december is de laatste bijeenkomst.

Reintegratie

Vandaag stond mijn bezoekje aan de arbo-arts op het programma. Hij was blij te horen dat het weer langzaam beter gaat. Zijn voorstel was om weer wat conditie op te gaan bouwen door deel te nemen aan 'Herstel & Balans'. Laat ik dat nou net al hebben willen voorstellen! Hij vond dit belangrijker dan al starten met de reintegratie. Toen ik aangaf toch ook graag weer een paar uurtjes in de week te willen gaan werken, ging hij daarmee akkoord. Vanaf volgende week ga ik dus weer aan het werk. Twee keer in de week twee tot drie uur. Ik heb er zin in!